Przygotowanie motoryczne w sztukach walki krok po kroku

Charakterystyka chińskich sztuk walki

Chińskie sztuki walki można podzielić na dwie główne kategorie. Północny styl, Chang Quan, jest nauczany głównie w północnych Chinach. Jest znany z akrobatyki i zwinnych technik kopania. Styl północny jest uważany za styl zewnętrzny, skupiający się na zewnętrznych atrybutach fizycznych. Styl ten często wykorzystuje wyprzedzające ataki rojne, które są zwykle wykonywane na dużym dystansie i w pełnym rozciągnięciu.

Tradycyjne chińskie sztuki walki

Tradycyjne chińskie sztuki walki są znaczącą częścią chińskiej kultury i historii. Ich nauki ujmują mądrość tysięcy lat i pomagają rozwinąć elastyczny umysł i silne ciało. Mimo, że nie są one dziś praktykowane masowo, sztuka ta nadal oferuje szeroki zakres korzyści dla zdrowia, dobrego samopoczucia i samoobrony.

Sztuki te przetrwały jako instytucje społeczne, oferując zachęty i dodatkowe usługi dla lokalnych społeczności. Pomagają również tworzyć sens i cel w społecznościach. Historia chińskich sztuk walki jest złożona i ma różne aspekty. Istnieje wiele teorii na temat sztuk i ich ewolucji w Chinach. Oto niektóre z najczęstszych debat na temat chińskich sztuk walki.

Podstawową częścią treningu chińskich sztuk walki jest stosowanie „zestawów sparingowych”, które są również znane jako „dui da” i „dui lian”. Zestawy te są ważne dla rozwoju umiejętności i kształtowania charakteru walczącego. Podczas treningu, walczący ćwiczą różne techniki ze swoimi partnerami. Zestawy te mają wiele określeń, m.in. „praktyka w parze” (shuang yan), „mecz” (uderzenie przeciwnika), „złamanie” (złamanie osoby).

Historycznie sztuki walki były związane z wiejskimi, agrarnymi społecznościami. Do XIX wieku większość chińskich artystów sztuk walki pochodziła z tych terenów. W rezultacie reforma tych sztuk, aby uczynić je bardziej akceptowalnymi społecznie dla wykształconych, miejskich jednostek, stała się głównym celem. W latach 30. XX wieku radykalni reformatorzy, tacy jak Stowarzyszenie Jingwu i Centralny Instytut Guoshu, rozpoczęli swoje wysiłki w celu przekształcenia sztuki.

Formy pracy

W chińskich sztukach walki, formy są praktykami, w których praktykujący wyraża idee poprzez ruchy i postawy. Ruchy te są podobne do występu artystycznego, a słowa używane do ich opisania zazwyczaj niosą głębsze znaczenia. Na przykład, termin kata tłumaczy się jako „forma” lub „wycięcie w ziemi”. Formy pozwalają praktykom na wyrażenie swoich pomysłów i metod treningowych w sposób performatywny. Aby nauczyć się formy nie wystarczy tylko naśladować ruchy, trzeba w pełni zaangażować się w znaczenie, które się za nią kryje.

Podczas praktyki Tao Lu, ćwiczący musi być świadomy ruchów przeciwnika. Musi być również świadomy zmieniającego się tempa i szybkości ruchów. Bez tych aspektów, praktyka Tao Lu będzie bezsensownym ćwiczeniem. Z tego powodu ważne jest, aby zapoznać się z różnymi rodzajami Tao Lu.

W chińskich sztukach walki formy składają się ze 108 ruchów. Każdy ruch ma określony cel. Celem form jest promowanie koordynacji i zwinności oraz poprawa wytrzymałości ucznia. Uczą one również posługiwania się bronią, która jest przydatna w walce.

Harmonia ruchów dynamicznych i statycznych

Chińskie sztuki walki obejmują połączenie ruchów dynamicznych i statycznych w celu stworzenia harmonijnej całości. Ruchy te mają na celu poprawę samoobrony i zdrowia. Kładą nacisk na integrację silnej i miękkiej siły. Przez całą swoją historię chińskie sztuki walki były zakorzenione w kulturze ich mieszkańców.

W języku chińskim używa się kilku terminów, aby opisać sposób ich działania. Pierwszym z nich jest kiai, co oznacza harmonię ducha. Drugi to kiai jie bi, co oznacza łączenie intencji i energii. W ten sposób można skutecznie skupić energie przeciwnika i siebie.

Ruchy statyczne Taijiquan są również niezbędne do rozwijania efektów defensywnych i ofensywnych. Powolne i konkretne ruchy angażują głowę, korpus i kończyny. Dodatkowo ruchy te poprawiają koordynację w ciele. Nacisk na intencję jest dalej rozwijany w Shi Li, który obejmuje powolne ruchy rąk i nóg. Ponadto, Yi Quan zawiera trening pracy stóp. Te specyficzne ruchy są wykorzystywane do rozwijania różnych aspektów Yi Quan, pozwalając uczniom na stworzenie harmonijnego, zrównoważonego i zbalansowanego ciała.

Integracja siły silnej i miękkiej

Integracja siły silnej i miękkiej jest ważną koncepcją w chińskich sztukach walki. Chińskie kung fu łączy starożytne techniki walki z praktykami taoistycznymi dla zdrowia fizycznego i psychicznego. W porównaniu do boksu czy Muay Thai, które kładą nacisk na szybkie ruchy i zatrzymanie, chińskie kung fu jest bardziej zgrabne. Jest uważane przez niektórych artystów sztuk walki za „miękki styl”, podczas gdy karate i tae kwon do podkreślają twardą siłę.

Reakcja Rou to zdolność organizmu do absorbowania i opierania się sile o zmniejszonej wielkości. Odpowiedź ta jest osiągana poprzez żywą ścieżkę połączenia qi skupioną w dantian, zgodnie z Zasadą Centralności Dantian. Reakcja Rou znana jest również jako miękkość pokonująca twardość.

Integracja siły silnej i miękkiej jest złożoną koncepcją w chińskich sztukach walki. Pojęcie to jest trudne do zdefiniowania i nie ma jednoznacznej definicji. Chen Xiaowang opisuje je jednak jako różnicę między siłą fizyczną a Qi, która jest nieuchwytną siłą.

Origins

Chińskie sztuki walki, czyli wushu, są egzotyczną gałęzią tradycyjnej kultury chińskiej. Ewoluowały od brutalnych bijatyk chińskich jaskiniowców do wyrafinowanego gongfu wojowników z Shaolin i Wudang. Ale gdzie to wszystko się zaczęło? I jak to się stało, że stały się tak ważną częścią tradycyjnej chińskiej kultury?

Najwcześniejsza pisana historia chińskich sztuk walki obejmuje pisma Sun Tzu, chińskiego stratega wojskowego. Jego książka, Sztuka wojny, pochodzi z szóstego wieku przed naszą erą. Zawiera ona szereg idei i koncepcji, które stały się centralne dla chińskich sztuk walki. Nie jest jednak do końca jasne, jak doszło do powstania chińskich sztuk walki.

Pomimo bycia stosunkowo nowoczesną kulturą, historia chińskich sztuk walki sięga tysięcy lat wstecz, do czasów prehistorycznych, kiedy to ludzie w Chinach potrzebowali się chronić. Opracowali oni różne sposoby walki, na które wpływ miały również polowania i treningi wojskowe. W związku z tym istnieją setki stylów chińskich sztuk walki.

Po założeniu Komunistycznej Partii Chin w 1949 roku, chińskie sztuki walki zaczęły rozprzestrzeniać się na skalę międzynarodową. W kolejnych latach wielu znanych artystów sztuk walki uciekło z ChRL i wyemigrowało na Tajwan, do Hong Kongu i innych części świata. W miarę jak ci mistrzowie opanowywali chińskie sztuki walki, uczyli swoich metod w nowych społecznościach, a w końcu rozpowszechniali swoje nauki wśród innych grup etnicznych.

Historia

Chińskie sztuki walki mają swoje korzenie w starożytnych Chinach. Pierwsze wzmianki o nich pojawiają się w V wieku p.n.e. w Rocznikach Wiosennych i Jesiennych, a ich podstawą są techniki walki bronią, takie jak zapasy. Chociaż wczesna terminologia sztuk walki nie rozróżnia broni od boksu, ten rodzaj walki ostatecznie stał się podstawą chińskich sztuk walki. W XIX wieku sztuki walki stały się popularne jako forma ćwiczeń, a rolnicy w prowincji Shandong zaczęli walczyć z bandytami i obcokrajowcami.

Historia chińskich sztuk walki zaczęła być krytycznie badana w okresie republikańskim, od 1911 do 1948 roku. Uczeni tacy jak Tang Hao, Xu Zhen i Lin Boyuan zaczęli analizować pochodzenie sztuki i umieszczać ją w kontekście. Inni, w tym Douglas Wile, Ma Mingda i Lin Dali, wnieśli istotny wkład w badanie chińskich sztuk walki. Istnieje niewielka zgodność co do dokładnych dat powstania chińskich sztuk walki, ale istnieją pewne ważne kamienie milowe.

Pierwsza połowa XX wieku była dla Chin czasem burzliwym. Bunt bokserów i następująca po nim chińska wojna domowa sprawiły, że sztuki walki stały się bardziej powszechne i stały się integralną częścią chińskiej tożsamości narodowej. W rezultacie wielu artystom sztuk walki pozwolono na otwarte nauczanie tych sztuk zwykłych obywateli.

Techniki

Chińskie sztuki walki wykorzystują wiele różnych technik ręcznych i nożnych. Postawy stanowią bazę oparcia dla walczącego. Różnią się one pozycją stóp, rozłożeniem ciężaru i ustawieniem ciała i są ćwiczone zarówno statycznie, jak i dynamicznie. Wspólne postawy obejmują postawę konia i postawę łuku.

Chińskie sztuki walki mają długą historię i obecnie istnieją setki stylów. Rozwijały się one przez ponad 2000 lat, a każdy z nich posiada odrębny zestaw technik. Są one zazwyczaj podzielone na różne „sekty”, „rodziny” i „szkoły”. Niektóre style skupiają się na naśladowaniu ruchów zwierząt, podczas gdy inne na rywalizacji.

Chińskie sztuki walki składają się z kilku różnych typów form, w tym taolu (zestawy sparingowe) i dui da, które są walkami opartymi na zestawach pomiędzy dwoma lub więcej uczestnikami. Podczas sparingów studenci ćwiczą techniki, które mają zastosowanie w rzeczywistych sytuacjach bojowych. Zestawy sparingowe zostały opracowane w celu nauczenia podstawowych koncepcji walki, takich jak uderzanie i parowanie, a także w celu rozwinięcia umiejętności posługiwania się bronią.

Wiele chińskich sztuk walki ma bogatą historię grapplingu i walki w klinczu. Oprócz walki w klinczu, wiele chińskich stylów zawiera techniki mostkowania, które są odradzane w wielu innych sztukach walki. Techniki te nie tylko uniemożliwiają wykonanie prawidłowych kombinacji zapaśniczych, ale również mogą zaszkodzić partnerowi.

Podobne tematy

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Wiadomości związane
Judo - podstawowe rzuty
Czytaj Dalej

Judo – podstawowe rzuty

W judo, jak w każdej innej dyscyplinie sportowej, istnieją podstawowe techniki, które należy opanować, aby móc prowadzić walkę…
Stopień mistrzowski w judo
Czytaj Dalej

Stopień mistrzowski w judo

Judo to sztuka walki, która wymaga od zawodników nie tylko siły, ale również zwinności, techniki i precyzji. Stopień…
Stopień w judo
Czytaj Dalej

Stopień w judo

Stopień w judo to wyznacznik poziomu umiejętności technicznych oraz wiedzy teoretycznej zdobytej przez zawodnika w tej sztuce walki.…
Jak zostać trenerem judo
Czytaj Dalej

Jak zostać trenerem judo

Jeśli interesujesz się judo i chcesz podzielić się swoją wiedzą z innymi, to może być dobry moment, aby…