Twórcą Judo jest japończyk dr Kano Jigoro (1860-1938). Kano urodził się w bogatej rodzinie. Jego ojciec prowadził pędzalnie sake. Jednak Jigoro ze względu na to że nie był najstarszym synem nie przejął rodzinnego interesu. Zamiast tego został kapłanem Shinto i jednocześnie urzędnikiem. Kano jako młodzieniec nie był ani silny ani duży. Zaczął trenować Ju-jitsu w wieku 17 lat. Po znalezieniu odpowiedniej dla siebie szkoły Jigoro rozpoczął systematyczny trening i w wieku 21 lat zdobył tytuł "shihan" (mistrz) i stał się asystentem instruktora, który niedługo potem zachorował i zmarł. Kano znalazł inną szkołę - Kito Ryu w której większy nacisk kładziono na walkę niż na układy formalne kata.

W międzyczasie Kano zaczął opracowywać własne techniki i udoskonalać te już mu znane. Opracował takie techniki jak: Kata Guruma czy Uki Goshi. Zaczął także z garstką studentów ćwiczyć oddzielnie w świątyni buddyjskiej. Później szkoła ta zostanie przeniesiona, nazwana Kodokan i stanie się pierwszą i największą szkołą Judo na świecie. We wrześniu 1889 roku Jigoro Kano wyjeżdża na wielkie tournee po Europie w celu propagowania Judo. Mistrz zmarł na pokładzie statku "Hikawa-Maru" wracając do Japonii z zebrania Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Kairze.

Techniki stosowane w Judo wywodzą się z ju-jitsu lecz zostały usunięte te które zagrażają życiu lub zdrowiu, w tym uderzenia i kopnięcia. Generalnie zasada walki polega na wykorzystaniu siły przeciwnika przeciw jemu samemu, co umożliwia osobie słabszej pokonanie dużo silniejszego wroga. Kano zauważył że ju-jitsu było mnóstwem nie połączonych ze sobą sztuczek i postanowił stworzyć z nich całość, kierując się jednocześnie zasadą "maksymalnej efektywności".